Uyuz bir yazi olabilir, bastan soyleyeyim. Ingiltere'deyim ve bunlarin kilavyesinde bizim harfler yok. Ismim de sekilden sekle girdi zaten. Boyali suratlar, yapmacik neseler ve uc gunluk meskler arasinda bunaldim. Gercekten cok bunaldim ve yanliz kaldim. Ezberleyemediginiz igro telefon numaralari ve acayip insanlariyla Ingiltere. Tounton!! Bir yerde cok sevdigim bir ingilizin bir lafini okumustun. "Bu cok Ingiliz." diyordu. Simdi anladim nedir bu Ingiliz olayi.
(Ac kalmak ve buna ragmen kilo almak cok Ingiliz'dir.)
Gunde iki-uc tane agri kesici almak zorunda kaliyorum. Oyle ki bir dakika icinde ruzgar eser, yagmur yagar, gunes acar, hava kapar... Migrenime, klostrofobime, hafefobime, aksi tavirlarima tamamen ters bir yerde yasiyorum. Hic degilse dakik adamlar su Ingilizler.
(Plavin icine midye ve karides koymak da cok Ingiliz,dir.)
Ozledim, her seyi cok ozledim. Hayatim tepe taklak oldu. Kafamin icinde "Dil Salterleri"m atti. Aglamak, kucuk cocuklar gibi tepinmek istiyorum. Aglamak istiyorum.
Budur benim sorunsalim.
(Ogretmenimizin adi Rob mu?? Ah bu cok Ingiliz!..)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder