Ramazan falan... Benim hiç hoşuma gitmiyor böyle şeyler. Bir de peşinden bayram geliyor. Ben küçükken, yani gerçekten küçükken, şeker bayramlarında annem beni vitrin bebekleri gibi giydirir saçımı yapar bir köşeye oturturdu. O köşeden kalkmak, ayak altında dolaşmak, yasaktı. Çocuklar bayram kutlamak için kapıya gelirlerdi. Babam onlara şeker ya da çikolata verirken kapı aralığından bakardım onlara hep. Annem benim dışarı çıkmama izin vermezdi. Ben hep o çocuklara özenmiştim nedense. O yüzden bayramlardan da, bayramlarda eve tıkılmaktan da nefret ederim.
Lanet olsun! Şimdi nereden aklıma geldi bunlar benim?!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder