Şurda oturmuş ne yazacağımı düşünüyorum. Dün bu saatlerde Check-in'de pasaport kontrolünden geçiyordum. Bu normalde "eve döndüm laylaylom" yazısı olacaktı ama...
Eve döndüm, özlem duygularının yerini pat diye eski sıkıntılar aldı.
Adamın suratını özledim diyip duruyorum Mel'e. Başka nesini özleycektim ki sanki? Camdan bir duvarla ayrılmış, yaşayıp gidiyoruz.
Sonra bir de sevdiğinim insanların da benim gibi yalnız hissettiğini öğrenmem var ki beni asıl üzen yanlız hissetmelerinden çok yardım edemiyor, edemeyecek olmam.
Annem gelip gidip duruyor, bütün keyfimi kaçırdı. Belki sonra yine yazarım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder