17 Aralık 2010 Cuma

Please close the door when you're done...

Bazen, daha önceleri neden mutlu olduğumu unutuyorum. Hem de çok çabuk. Hatırlıyorum da gerçi, nesi beni mutlu etmiş anlayamıyorum. Kendine güveni yüksek bir insan olmadım ben hiç, bazen daha çok hissediyorum bunu. Çok hızlı geçiyor zaman, çok hızlı geçiyor günler. Çok çabuk unutuyorum çoğu şeyi. Bazı yüzleri ilk gördüğümden beri ne kadar zaman geçmiş farkına varamıyorum, ama ilk gördüğümde neler düşündüğümü hatırlıyorum. Asla ve her zaman yanlız olduğumu biliyorum. Yanlızlık rahatsız etmeye başlıyor bir süre sonra. Ama dışınızdaki kabuk öylesine sertleşiyor ki kıramıyorsunuz. Bir  kelebeğe dönüşeceğini umduğunuz küçük tırtıl benliğinizi dışarıdan korumak için çevrenize ördüğünüz koza taşlaşıyor. Ve yanlız kalıyorsunuz.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Search