Piraye için yazılmış... Sene 1945, 23 Eylül.

Tarih böyle olunca, ister istemez meraka kapılıyor insan.
Şu aynı yolu paylaştığın yorgun ayaklardan,
kaçı farkında.
110* yaşında Nazım Hikmet Ran...

O şimdi ne yapıyor 

                       şu anda şimdi, şimdi? 

Evde mi, sokakta mı, 

çalışıyor mu, uzanmış mı, ayakta mı? 

Kolunu kaldırmış olabilir, 

— hey gülüm, 

              beyaz, kalın bileğini nasıl da çırçıplak eder bu hareketi!...—

O şimdi ne yapıyor, 

                     şu anda, şimdi, şimdi? 

Belki dizinde bir kedi yavrusu var, 

                                               okşuyor. 

Belki de yürüyordur, adımını atmak üzredir, 

— her kara günümde onu bana tıpış tıpış getiren 

                                                    sevgili, canımın içi ayaklar!...— 

Ve ne düşünüyor 

                       beni mi? 

Yoksa 

           ne bileyim 

                    fasulyanın neden bir türlü pişmediğini mi? 

Yahut, insanların çoğunun 

                            neden böyle bedbaht olduğunu mu?

O şimdi ne düşünüyor, 

                                     şu anda, şimdi, şimdi?... 

*Edit: Kusuruma bakmayın, 2010'da yaşıyorum ben hala...