Tuhafım lan ben!!

Batıyor mu?!

Hahaha!!!

Çok eğleniyorum,

en sonunda çıldırdım!!

Yaşama enerjimi kaybettim...

İsteğimi...

Her şeyimi...

Aşka olan inancımı kaybettim.

Tanrıya olan inancım;

o uzun süredir yok zaten...

Sanırım en sonunda kafayı yedim...

Yanlızım ben, çok yanlız.

En yakın arkadaşım;

benden 30 yaş büyük.

Ha bir de "babam" sıfatına sahip.

"Babam" sıfat sayılır mı;

bilmiyorum.

Şu anda kim olduğumu bile bilmiyorum.

Zurnanın artık zırt bile edemediği yerdeyim.

Çok hayalperest birisiyim.

Birisiydim.

Hala öyle miyim?

İşte o hayatı boyunca,

gerçek olamayacak hayaller kurmuş

asla vazgeçmemiş birisi var ya;

benim.

Ve tüm inançların,

tüm umutların,

tüm hayallerimin

tükendiği;

tüm kalbimin ve aklımın

acıyla dolduğu yerdeyim.

Nefeslerim;

tükendiler.

Ve yaşamaya uğraşıyorum.

Hissediyorum.

Şu andan itibaren,

ben sadece boş bir kabuğum.

Aldırmayın;

saçmalıyorum...