Ben olmayınca da kimse yazmıyor buralara galiba...

Evden uzak olmayı sevmiyorum. Şimdiden çok özledim her şeyi ve herkesi. Yabancılık hissi çok ağır bir şekilde üstümde ve ezici. Neredeyse hiç kafa dengi olmadığım insanlarla bir aradayım. Yalnızım ben, yalnız ve yabancı.

Ve çirkin. Çok çirkin hissediyorum kendimi. Görüntsel olarak hiç beğenmedim kendimi ama pek de sorun etmem normalinde. Özellikle güzel görünmek gereken bir durum olunca rahatsız ediyor insanı sadece. Asla istediğiniz standarda ulaşamıyorsunuz. Ya da sadece sizin gözlerinize öyle görünüyor.

Başım ağrıyor benim. Bu günlük bu kadar yakınma yeter.