Korkuyorum. Neden korkuyorsun diye sorarsanız; yalnız kalmaktan. Şimdi diyeceksiniz ki sen zaten yalnızdın daha ne kadar yalnız kalacaksın. Son günlerde ilhamlarım beni terk etmiş durumda. Öküzün trene baktığından daha çok baktım PC ekranına. Ama yok, tık yok!.. Bir de bende başladığım işi tamamlama hastalığı vardır. Anne karnından tam 9 ay 10'de çıkmış insan evladından başka ne beklenir ki?! Ama yok!!! Yine içimdekileri kağıda, kelimelere, dökmedeki sorunlarım baş göstermiş bulunmakta. Babamla biraz oturup sohbet ettik, bazen fikir veriyor bana. O sırada radyo açıktı. Birden bu şarkı çalmaya başlamaz mı!! Bana ilham geldi sanırım. Şimdi oturup yazacağım yarım kalanları. Şarkı da yazdığım konuyla çok alakasız ya, neyse. Ama asıl sorun; şimdi bu şarkı benim dilime de dolandı. Ulan ulu orta söylenecek bir şarkı da değil...
---
Kahve almaya gittim. Ama sıcak su bitmiş. Babacık kendine çay yapmış. Yeni su koy bilmemne derken saat 8:45. Ben daha yazı yazacağım. 12'den evvel uyku tutmaz şimdi. İlla ki bitecek o yazı. =)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder