(...)

The Fray - How To Save A Life
   Kıskanıyorum. Etrafında, arkasında, insan gibi insanlar olan herkesi. Emeklerine değer verilen herkesi. Çok kıskanıyorum. İnsanların gözlerine bakarak konuşabilenleri, dinleyenleri olanları. Dün oturup bir listesini çıkarttım bunların. Şimdi hiçbirini yazmak gelmiyor içimden. Yarın gidip okulda biraz gitar çalacağım. Pazar günü sinemaya giderim, belki yeni bir defter de alırım kendime. Bir tane de kalem. Sonra oturup kahve içerim. Ve sadece bir kaç saatliğine de olsa, neden mutsuz olduğumu unuturum. 


   Ama zaman geçmeye devam ediyor. Bazen sadece oturup izlemek istiyorum. Sanki "Benim Dünya'm" ve "Onların Dünya'sı" gibi iki ayrı kavram varmış gibi geliyor. Bir saniye için durmak ve her şeyin farkına varmak istiyorum. 


  Yan odada kardeşim ağlıyor, babam ona bağırıyor, annem babama bağırıyor. Her gün aynı şey oluyor. Bundan üç sene önce biz böyle değildik. Bazen kendimi suçluyorum, bazen kardeşimi. Çoğunluka kardeşimi. Hep bir parça deliydim ben. Şimdilerde iyce bir hisseder oldum. Hayatım tepe taklak gidiyor ve ben 3 yaşında bir çocuğu suçluyorum. 


   Hayatın nereye gittiğini görememenin korkusu var şimdi. Dönüm noktaları somut şeyler olmaktan çıkıyor. Bunun iyi olup olmadığını bilmiyorum. Birçok şey hakkında hiçbir şey bilmediğimi göstermekten çekinmiyorum. Ama en kötüsü, şimdilerde fark ediyorum ki sevmek hakkında hiçbir şey bilmiyorum.


   Sevilmeyi bile çok iyi bildiğimi söyleyemem sanırım. Beni karşılıksız seven bir ailede yetişmeme rağmen. Aile başkadır demeye getiriyorum. Kan bağı değil anlatmaya çalıştığım, o aitlik hissi başkadır diyorum. Aile başkadır ama her şey değildir. Olamıyor ne yazık ki. 


   Gülümsüyorum, kafasını bana çeviren herkese gülümsüyorum ben. Çünkü geri dönecek gülümsemelere ihtiyacım var. 


   Her gülümsediğinizde bir hayat kurtarabileceğinizi biliyor musunuz? Ben bu düşünceyle büyüdüm. Farkındayım, dünyadaki herkese yardım edemezsiniz. Ama eğer dünyadaki bir kişiye yardım etme şansınız varsa, sakın kaçırmayın. Ben çok kez kaçırdım. Pişmanım ve utanıyorum. Bu kelimelere dökülmüyor.


   Unutmayın, sizin hayatınız bile sadece size ait değil. O sürdüğü sürece onu daima paylaşıyorsunuz. 


   Eğer içinizde bir ağırlık hissediyorsanız, bu sevmiyorsunuz anlamına gelir. Depresyon ilaçlarının hiç biri o ağrıyı geçiremez. O ağırlıktan kurtulmak istiyorsanız kalbinizin asla sadece sizin için atmasına izin vermeyin. Zira bir kalp bir insana çok ağır geliyor.


  Ve gülümseyin. Benim o gülümsemeye ihtiyacım var. Belki bir gün yolda karşılaşırız. Ben bekliyor olacağım.